Blokoprzemiany

Czego nie zniszczyła wojna, doprowadzili do ruiny ludzie. Blokowiska powstałe w miejscu malowniczych uliczek oszpeciły na lata panoramę pięknego miasta. Scenariusz typowy dla wielu polskich miast? A jednak to Drezno, stolica niemieckiej Saksonii. Tkanka miejska zdruzgotana w czasie alianckich nalotów dywanowych pod koniec wojny wypełniana była typowymi dla epoki socjalizmu, mniej lub bardziej udanymi betonowymi konstrukcjami.

Fot. Herr Bob

Obok unikalnej, w skali zachodniej Europy, akcji odbudowy drezdeńskiej Starówki, o której z pewnością warto napisać oddzielny artykuł, moją uwagę przyciągnęły w tym mieście pewne dość charakterystyczne obiekty a raczej sposób, w jaki zabrano się za ich rewitalizację. Betonowe punktowce wybudowane w latach 1969 - 71 zaprojektowane zostały przez zespół architektów w składzie Gunnar Hartmann, Horst Burggraf i Peter Schramm.

Fot. ucho

Piętnastopiętrowe punktowce występujące w wersjach z różnymi drobnymi modyfikacjami służą w mieście głównie jako akademiki drezdeńskiego Uniwersytetu Technicznego, a także pełnią funkcje normalnych bloków mieszkalnych. Do roku 2004 wszystkie wyglądały mniej więcej podobnie, obłożone nieciekawą mozaiką z płytek ceramicznych z rozpadającą sie stolarką okienną i zapuszczonymi wnętrzami. W gruncie rzeczy blokowy standard, obniżony nawet jak na polskie warunki. Ale w 2004 słońce zaświeciło nad blokami Wundtstrasse...

Fot. Herr Bob

Rewitalizacja rozpoczęła się od akademików z Wundtstrasse. Faktem jest, że renowacja budynków należących do jednego właściciela - w tym przypadku uczelni wyższej - jest łatwiejsza niż zwykłych bloków mieszkalnych. Nikt nie może zastrajkować, studentów przerzuca się w inne miejsce i można rozpocząć robotę. Pomijając ten fakt, ciężki do wyobrażenia sobie w przypadku naszych blokowisk - efekt finalny jest naprawdę doskonały.

Fot. Dan-Philipp Krenn, na licencji public domain, link - akademiki na Hochschulstrasse - w tle ostatni niewyremontowany budynek

Każdy z punktowców wyremontowany został według oryginalnego projektu, co sprawia, że każdy wygląda inaczej. Wyrażenie oryginalny projekt nie oznacza w tym przypadku różnych wariantów niebieskich i różowych brył geometrycznych rzuconych na styropianową ściankę. W przypadku tych bloków zmiany zaszły naprawdę daleko, wiążąc się z przeróbką struktury balkonów, dodaniem estetycznych przeszkleń, nowoczesnych systemów identyfikacji wizualnej oraz totalnym remontem zapuszczonych wnętrz.

Fot. ucho - ostatni ze świeżo wyremontowanych budynków - na poprzednim zdjęciu jeszcze przed renowacją

Fot. ucho - nieco nieszczęśliwe otynkowany przekład punktowca

Nie wszystkie rewitalizacje trzymały równy poziom. Jeden z punktowców został nawet niezbyt szczęśliwie otynkowany, co dało nie całkiem korzystny efekt. Ostatnio ukończony budynek robi jednak doskonałe wrażenie. Czerwone wykusze w połączeniu z ciemną okładziną dają naprawdę fantastyczny obraz.

ż

Fot. ucho

Przykłady te pokazują, że jednak da się uniknąć styropianu, tynku i kompletnej ignorancji w sprawach estetyki naszego otoczenia. Spółdzielnie mogą tłumaczyć się brakiem funduszy, możliwości oraz czasu. Pamiętajmy jednak, że zawsze istnieje jeszcze jakaś alternatywa. Skoro blokowisk i tak w najbliższym czasie nie wyburzymy może warto włożyć trochę więcej trudu w sprawę ich rewitalizacji. Powyższe przykłady pokazują, że kilkudziesięcioletnia architektura może wyglądać lepiej niż lwia część nowych budynków powstających w naszych miastach. A tu już daje do myślenia...

ucho